Lecznicze właściwości polskich wód termalny

Balneologia - niewykorzystany potencjał Polski.
Krynica Morska - wyjątkowo znane jest popularne kąpielisko na Mierzei Wiślanej. Występują tu wody cieplicze chlorkowo-sodowo-bromkowe, natomiast nie znajdują one dotychczas zastosowania w lecznictwie uzdrowiskowym. Jedynym typem zabiegów prowadzonych tutaj jest talasoterapia - leczenie wodą morską. Tutejsze termalne wody mineralne mogłyby wyszukać użycie w leczeniu chorób narządów ruchu i reumatycznych, chorób układu oddechowego i chorób skóry.
Koszuty - wieś położona pośród Kórnikiem a Środą Wielkopolską na Równinie Wrzesińskiej. Ma walory uzdrowiskowe. Znajdują się tu nie wykorzystane źródła solanek termalnych rodzaju chlorkowo - sodowego z zawartością bromków i jodków. Możliwe jest ich wykorzystywanie do leczenia chorób narządów ruchu i chorób skóry.
Trzebnica - miasto we wschodniej części Wzgórz Trzebnickich, 24 km na północ od Wrocławia. Prowadzi się tu terapię uzdrowiskową w zakresie chorób narządów ruchu, stosując źródła wód ciepliczych chlorkowo-sodowo-wapniowych, bromkowych i borowych.
Zakopane - tego miejsca specjalnie przedstawiać nie powinno się w środowisku balneologia. Znajdują się tu złoża wód ciepliczych i wód ciepliczych siarczkowych. W 1886 r. otrzymały one status stacji klimatycznej. Współcześnie nie są wpisane na listę uzdrowisk. Poprzez cały rok można zażywać kąpieli w basenach cieplicowych na Antałówce i Jaszczurówce, gdzie temperatura wody sięga 37-38 oC.